Anoreksja z całkowitą czyli stu procentową pewnością stała się jednym z najpoważniejszych problemów XXI wieku. Zapadają na nią coraz młodsze osoby- zwłaszcza dziewczyny między 11 a 19 rokiem zycia, wchodzące w okres dojrzewania. Nie znaczy to jednak, że problem ten tyczy się jedynie płci żeńskiej. Szacuje się, że mniej więcej 7% chorujących to mężczyźni.
Czym tak rzeczywiście jest zatem anoreksja, jakie ma objawy i skutki , a ponadto głównie jak z nią walczyć? Pomiędzy osób chorych na anoreksję panuje przekonanie, że kontrola ilości jedzenia jest niczym innym, w jaki sposób wyłącznie udowodnieniem swojej siły pragnie. Anorektycy konstatują, że dzięki temu posiadają kontrolę nad własnym życiem. Faktycznie jest to zaburzenie odżywiania prowadzące w dużej liczbie przypadków do śmierci. Mogłoby się wydawać, że anoreksja to jedynie choroba ciała. Nieustanne zmęczenie, bezsenność, kłopoty z sercem, ból przy każdym ruchu to oczywiście fizyczne skutki wygłodzenia organizmu. Anoreksja to jednakże choroba umysłu, psychiki, duszy. W bardzo wielu sytuacjach zapadają na nią mężczyźni i kobiety niepotrafiące odkryć się w społeczeństwie albo takie, które chcą w jakiś metodę poinformować otoczenie o spersonalizowanych prywatnych kwestiach z którymi sobie nie radzą. Jest to swoisty rodzaj wołania o pomoc.
Cała tragedia zaczyna się częściej od preferencje zgubienia paru kilogramów. niestety wraz ze wzrostem intensywności i ilości ćwiczeń maleje liczba kalorii w diecie. Posiłki stają się monotonne, ubogie w wartości odżywcze , a dodatkowo z dużą uwagą zważone i wyliczone co do grama. Przychodzi czas, kiedy anorektyk ogranicza swój jadłospis do jednego rodzaju żywności, np kromki chleba popitej szklanką wody. Mimo szybkiego spadku wagi i centymetrów, chory dalej postrzega się jako osobę grubą. Długotrwałe głodzenie organizmu niesie za sobą tragiczne w skutkach zmiany fizyczne. Brak wydolności organów wewnętrznych, anemia, osłabienie, wypadanie włosów to wyłącznie niektóre efekty drastycznej diety. Częściej anoreksja kończy się śmiercią spowodowaną wycieńczeniem lub problemami z sercem. Jeżeli jednak choroba zostanie wykryta wcześnie, możliwa jest pomoc choremu.
Konieczne jest odizolowanie pacjenta od dotychczasowego środowiska, pomoc psychologów , a dodatkowo lekarzy psychiatrii niemniej jednak głównie wsparcie bliskich.
Więcej informacji: profil.